داستان در تفكيك بين تجربهء روحى گرسنگى كه هدفش پيشرفت در فكر و انديشه است ؛ و گرسنگى به قصد پس‌انداز كاملا روشن است . گرسنگىاى كه به قصد پاك‌سازى روانى از ناپاكيها و تيرگيها و شائبه‌ها نباشد ، نوعى شكنجهء بىفايده است و صاحب آن تنها سراب و درد از آن بهره مىگيرد . لذا گرسنگى - بنا به قول قشيرى - « از صفات سالكان است و يكى از اركان مجاهدت است ؛ چون سالكان به گرسنگى خو گرفته‌اند و سرچشمه‌هاى حكمت را يافته‌اند . »